Maryja!
Znałem młodzieńców, co bardzo kochali Niepokalaną naszą wspólną Mamusię, a potem... zeszli na manowce.
Dlaczego?
Czy może Niepokalana sama ich odepchnęła od siebie?
Nigdy, przenigdy.
Więc cóż się stało?
Mamy zawsze wolę wolną i ani Bóg sam, ani Niepokalana tej woli nie przymusza. Jeżeli więc chcemy, możemy w każdej chwili opuścić Boga, opuścić Niepokalaną, możemy się - potępić na wieki. Jeżeli chcemy.
Co za straszne prawdy. A jednak gdybyśmy nie mieli woli wolnej, nie byłoby zasługi, nie byłoby też i nagrody, nie byłoby nieba.
Św. Alfons drżał na myśl, czy wytrwa do końca i zapytuje [...] [2].
Zauważyłem, że diabeł nasamprzód stara się pozbawić swą ofiarę Cudownego Medalika Niepokalanej, pod jakimkolwiek pozorem, a potem już mu łatwo idzie.
[O. Maksymilian M-a Kolbe]
Przypisy
[1] Artykuł pisany łącznie z pamiętnikiem z lat 1932-1933.
[2] Zdanie nie dokończone. Następujący potem dopisek św. Maksymiliana: "Le gloria di Maria" wskazywałby, że wolne miejsce pozostawiono dla wpisania cytatu z Uwielbień Maryi św. Alfonsa Liguoriego.
